ทองลอก? เมื่อการบริหารจัดการที่ผิดพลาดนำไปสู่จุดจบ
Rob Edwards พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะฉุดรั้งทีมรักให้พ้นจากประตูมรณะ แต่หลังจากยืนหยัดใน Premier League มายาวนานถึง 8 ฤดูกาล ในที่สุด Wolves ก็ต้องตกชั้นอย่างเป็นทางการ ผลเสมอของ West Ham ภายใต้การทำทีมของอดีตกุนซือทัพหมาป่าอย่าง Nuno Espírito Santo เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา คือหมุดหมายสุดท้ายที่ยุติความทรมานของพลพรรค Old Gold ปิดฉากฤดูกาลที่เต็มไปด้วยความหดหู่ ซึ่งหากพิจารณาจากสถิติแล้ว มันเป็นจุดจบที่คาดเดาได้ง่ายพอๆ กับการเห็น Rúben Neves ตั้งป้อมยิงจากระยะ 30 หลา
การตกชั้นส่วนใหญ่มักตามมาด้วยการชี้นิ้วโทษกันไปมาหรือทฤษฎีสมคบคิดต่างๆ แต่สำหรับความล้มเหลวของ Wolves นั้นอธิบายได้ด้วยข้อมูลเชิงประจักษ์: มันคือความเสื่อมถอยเชิงระบบที่ดำเนินมาหลายปี โดยมีสาเหตุหลักมาจากนโยบายของบอร์ดบริหารที่เน้นการขายผู้เล่นระดับ Key Players ออกไป แล้วแทนที่ด้วยนักเตะที่ผลงานต่ำกว่ามาตรฐาน (Duds)
สถิติที่น่าตกใจ: การสูญเสียฟันเฟืองสำคัญ
สัญญาณเตือนภัยปรากฏขึ้นมาสักพักใหญ่แล้ว Wolves รอดพ้นจากการตกชั้นเมื่อฤดูกาลก่อนมาได้แบบหวุดหวิด โดยพึ่งพาความสามารถเฉพาะตัวของ Matheus Cunha (15 ประตู), Jørgen Strand Larsen (14 ประตู) และ Rayan Aït-Nouri เป็นหลัก ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจที่เมื่อสโมสรตัดสินใจปล่อยตัว Cunha และ Aït-Nouri ไปยังเมือง Manchester เมื่อฤดูร้อนที่ผ่านมา และขาย Strand Larsen ให้กับ Crystal Palace ในช่วงมกราคม พวกเขาจึงต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์อย่างที่เห็น
หากเราย้อนดูรายชื่อผู้เล่นที่ย้ายออกจากทีมในช่วงไม่กี่ปีมานี้ จะพบข้อมูลที่น่าตกใจ ทั้ง Pedro Neto, กัปตันทีม Max Kilman, Matheus Nunes, Neves, Nathan Collins, Raúl Jiménez, Adama Traoré, Fábio Silva, João Moutinho, Rui Patrício, Matt Doherty (ในช่วงที่ฟอร์มพีค), Morgan Gibbs-White และ Diogo Jota ทุกคนถูกเปลี่ยนเป็นเงินก้อนโตนับตั้งแต่ยุครุ่งเรืองในปี 2019-20 ที่ทีมไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศรายการยุโรป
ประเด็นสำคัญไม่ใช่ว่า Wolves ไม่ใช้เงิน เพราะพวกเขาทุ่มงบไปเกือบ 600 ล้านปอนด์นับตั้งแต่พ่ายแพ้ต่อ Sevilla ในปี 2020 แต่ปัญหาคือ Efficiency ในการใช้เงินนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน หรือในบางกรณีอย่าง Vitinha ก็คือการตัดสินใจที่ไม่ลงทุนอย่างไม่น่าเชื่อ จนสุดท้ายทีมเหลือทรัพย์สินที่พอจะขายต่อได้เพียงคนเดียวคือ Mateus Mané ดาวรุ่งที่เซ็นสัญญามาจากอะคาเดมี่ของ Rochdale ด้วยราคาเพียงน้อยนิดเท่านั้น
มุมมองจากแฟนบอลและประเด็นร้อนรอบสัปดาห์
ในส่วนของจดหมายจากทางบ้าน มีการพูดถึงประเด็นของ Erling Haaland ในเกมบิ๊กแมตช์เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา โดย Anthony Brady ตั้งข้อสังเกตว่าการที่ Haaland ไม่พยายามทิ้งตัวล้มเพื่อเรียกฟาวล์ใส่ Gabriel อาจไม่ใช่เรื่องของความมีน้ำใจนักกีฬา (Basic Decency) เสียทีเดียว แต่อาจเป็นเพราะเขารู้ดีว่าการกระทำดังกล่าวจะถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในโลกโซเชียล
ขณะที่ Gumley Slats ให้ความเห็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับเรื่องการพุ่งล้ม (Diving) ว่าหากผู้ตัดสินสามารถทำหน้าที่ได้อย่างเที่ยงตรงและมีประสิทธิภาพโดยใช้เทคโนโลยีอย่างกล้องและจอมอนิเตอร์ (ซึ่งเราก็รู้กันดีว่าหมายถึง VAR) นักเตะก็คงไม่มีความจำเป็นต้องพยายามตบตาเพื่อรักษาสิทธิของตัวเอง
สุดท้ายกับความยินดีต่อ Coventry ภายใต้การนำของ Frank Lampard ที่สามารถกลับคืนสู่ Premier League ได้สำเร็จ ซึ่งหากอดีตตำนานรายนี้ทำผลงานได้ดี เราอาจได้เห็นเขากลับไปรับงานที่ Chelsea อีกครั้งในอนาคต
