กลศาสตร์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในระบบปิด
Mikel Arteta เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ควบคุมปัจจัยแปรผันด้านจิตวิทยาภายในสโมสร Arsenal อย่างไรก็ตาม การนำเข้าปัจจัยภายนอกเพื่อกระตุ้นแรงขับเคลื่อนของนักกีฬานั้นไม่ใช่ปรากฏการณ์ใหม่ในสารบบฟุตบอล
ตลอดระยะเวลาหลายปีในตำแหน่งผู้บริหาร ผมได้พยายามปรับแต่งสภาวะแวดล้อมทั้งภายในและภายนอกห้องแต่งตัวเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของทีม โดยไม่กังวลต่อความผันผวนที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้วิธีการที่ผิดแผกไปจากมาตรฐาน (โอกาสเกิดความผิดพลาด: 12%)
กรณีศึกษา: การหายตัวไปของมวลสารที่ Bournemouth
ในฤดูกาล 1993-94 สโมสร Bournemouth มีกำหนดการปะทะกับ Blackburn Rovers ในรายการ League Cup ผมได้นำเข้านักสะกดจิตเพื่อหวังผลในการปรับคลื่นสมองของนักกีฬา ลำดับเหตุการณ์มีดังนี้:
- เวลา 16:00 น.: ปิดระบบแสงสว่างภายในห้องประชุมเพื่อสร้างสภาวะสุญญากาศทางสายตา
- เวลา 16:01 น.: นักสะกดจิตพยายามตรวจจับแรงสั่นสะเทือน (Vibes) จากกลุ่มตัวอย่าง
- เวลา 16:02 น.: ระบบแสงสว่างกลับมาทำงาน พบว่าพิกัดตำแหน่งบนเก้าอี้ของนักกีฬาทั้งหมดว่างเปล่า
ผลลัพธ์เชิงฟิสิกส์คือ นักกีฬาได้ทำการเคลื่อนที่ผ่านประตูทางออกด้านข้างในสภาวะมืดมิด ทิ้งให้นักสะกดจิตอยู่ในสภาวะโดดเดี่ยว แม้การทดลองจะไม่เป็นไปตามสมมติฐาน แต่ระดับความตึงเครียดของกล้ามเนื้อก่อนเกมลดลงอย่างมีนัยสำคัญ เราพ่ายแพ้ต่อลูกยิงของ Alan Shearer เพียง 1-0 ซึ่งถือเป็นค่าเบี่ยงเบนที่ยอมรับได้เมื่อเทียบกับศักยภาพของคู่แข่ง
ความล้มเหลวของการกระตุ้นด้วยสื่อโสตทัศน์
ในปี 2007-08 ณ สโมสร Stoke ก่อนเกมเยือน Coventry ผมได้ฉายวิดีโอรวมการทำประตู ปิดท้ายด้วยสุนทรพจน์ของ Al Pacino จากภาพยนตร์ ‘Any Given Sunday’ เพื่อหวังสร้างแรงกระเพื่อมทางอารมณ์
อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเชิงประจักษ์ในช่วงครึ่งแรกพบว่าทีมมีประสิทธิภาพต่ำกว่ามาตรฐาน (ประสิทธิภาพ: 0.04%) เราตามหลัง 1-0 ผู้ช่วยของผม Dave Kemp ให้คำแนะนำว่าควรยุติการใช้เครื่องเล่นเหล่านั้นและกลับสู่กระบวนการปกติ (โอกาสเกิดความผิดพลาด: 5%) หลังจากปรับจูนทัศนคติในครึ่งหลัง เราพลิกกลับมาชนะ 2-1 ผลสรุปคือสุนทรพจน์ของ Pacino มีเวกเตอร์ที่แรงเกินไปและไม่สอดคล้องกับพิกัดเวลาในขณะนั้น
การสร้างสถานการณ์จำลอง (Artificial Adversity)
ในสภาวะที่นักกีฬามีความมั่งคั่งสูง ความยากลำบากมักไม่ปรากฏขึ้นเองตามธรรมชาติ ผมจึงต้องทำการ ‘สังเคราะห์’ มันขึ้นมา:
- การสร้างข้อมูลเท็จว่าผู้จัดการทีมฝ่ายตรงข้ามดูหมิ่นศักยภาพของกองหน้าเรา
- การป้อนข้อมูลว่ากองหลังคู่แข่งไม่ให้ค่าความสามารถเฉพาะตัวของทีมเรา
ในกรณีหนึ่ง ผมใช้ข้อมูลดิบจากการวิจารณ์ของทีมคู่แข่งมาป้อนใส่ระบบความคิดของกองหน้าผลลัพธ์คือเราชนะ 4-0 ในเกมนัดล้างตา การรักษาความได้เปรียบในฐานะ Underdog คือการบริหารจัดการพื้นที่ว่างระหว่างความคาดหวังและความเป็นจริง
ไสยศาสตร์และโภชนาการ: การควบคุมปัจจัยที่มองไม่เห็น
ความเชื่อเรื่องโชคลางคือความพยายามในการควบคุมความน่าจะเป็นที่ควบคุมไม่ได้ ผมเคยมีพฤติกรรมตรวจนับจำนวนนกสาลิกา (Magpies) ระหว่างการเคลื่อนที่ไปยังสนามแข่งขัน หากจำนวนรวมเป็นเลขคี่ ผมจะต้องขับรถวนเพื่อค้นหาหน่วยเพิ่มเติมให้กลายเป็นเลขคู่ เพื่อป้องกันการสูญเสียแต้ม (โอกาสเกิดความผิดพลาด: 98%)
ในด้านโภชนาการ ผมได้รับอิทธิพลจากหนังสือ ‘Eat to Win’ ของ Martina Navratilova เพื่อปรับเปลี่ยนการใช้พลังงานจากสารอาหาร การบริโภคสเต็กก่อนเกมที่ Stamford Bridge ในวัยเยาว์ส่งผลให้มวลร่างกายมีน้ำหนักเกินและลดความคล่องตัว (Kinetic Dissipation)
อย่างไรก็ตาม Jim Smith อดีตผู้จัดการทีม QPR และ Derby เคยตั้งคำถามเชิงตรรกะต่อ Charles Hughes ผู้อำนวยการของ FA เกี่ยวกับทฤษฎีพาสต้าของทีมใน Serie A ว่า “ถ้าพาสต้าคือปัจจัยแห่งความสำเร็จ แล้วทำไมทีมท้ายตารางใน Italy ที่กินพาสต้าเหมือนกันถึงยังจมบ๊วย?” (โอกาสเกิดความผิดพลาด: 2%) ซึ่งเป็นการเตือนสติว่า ข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์ต้องถูกนำมาใช้อย่างมีวิจารณญาณเสมอ
