ปาฏิหาริย์บนผืนหญ้า หรือเพียงภาพลวงตาที่ฉายซ้ำ?
ท่ามกลางกลิ่นอายความชื้นของเมฆฝนที่ปกคลุมเหนือมหานคร Manchester สโมสร Manchester United กำลังเผชิญกับห้วงเวลาแห่งการตัดสินใจที่คุ้นเคย ราวกับบทละครที่ถูกเขียนขึ้นใหม่บนโครงเรื่องเดิม เมื่อ Michael Carrick ก้าวขึ้นมาสวมบทบาทผู้กุมบังเหียนที่กำลังถูกพิจารณาให้รับตำแหน่งถาวร ซึ่งมีร่องรอยความคล้ายคลึงอย่างน่าประหลาดกับเส้นทางที่ Ole Gunnar Solskjaer เคยย่ำเดิน
นับตั้งแต่ Michael Carrick เข้ามาแทนที่ Ruben Amorim เมื่อกลางเดือนมกราคม ผลลัพธ์ที่ปรากฏนั้นช่างน่าอัศจรรย์ใจ ทว่าความกังขาในความเหมาะสมระยะยาวยังคงลอยวนอยู่เหนือหลังคา Old Trafford ประหนึ่งหมอกควันที่ไม่ยอมจางหาย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะภาพจำของ Solskjaer ผู้เคยเข้ามากอบกู้ซากปรักหักพังหลังยุคกุนซือชาวโปรตุกีสเช่นเดียวกัน
สถิติในกรงเหล็ก: 13 นัดแห่งการพิสูจน์ศรัทธา
หากเปรียบเทียบช่วงเวลา 13 นัดแรกใน Premier League ของทั้งคู่ Solskjaer ดูจะมีภาษีดีกว่าในเชิงตัวเลข เขาเก็บได้ถึง 32 จาก 39 คะแนนเต็ม มากกว่าอดีตมือขวาของเขาอยู่ 3 แต้ม ทีมของเขากระหน่ำไป 29 ประตู และเสียประตูน้อยกว่าทีมชุดปัจจุบันของ Carrick อยู่ 3 ลูก
ทว่าในรายละเอียดของสมรภูมิ Carrick กลับต้องเผชิญกับขุนศึกที่น่าเกรงขามกว่า เขาต้องนำทัพปะทะกับทีมในครึ่งบนของตารางถึง 7 ทีม ขณะที่ Solskjaer ในยามนั้นส่วนใหญ่เป็นการรบกับทีมที่ต้องตกชั้น ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของกุนซือชาวนอร์เวย์คือการบุกไปเฉือน Tottenham 1-0 ด้วยลูกยิงอันเฉียบคมของ Marcus Rashford ที่พุ่งทะยานผ่านอากาศราวกับลูกธนูจากการวางบอลยาวของ Paul Pogba
ในทางกลับกัน Carrick ได้พิสูจน์ความแกร่งของจิตวิญญาณด้วยการล้มยักษ์อย่าง Man City และ Arsenal ติดต่อกัน รวมถึงการสยบ Aston Villa เพื่อยึดครองอันดับสามอย่างเหนียวแน่น
วิศวกรรมการเล่น: ฟันเฟืองและแรงขับเคลื่อน
เมื่อพิจารณาถึงรูปแบบการทำสงคราม Solskjaer มักถูกวิจารณ์ว่าขาดพิมพ์เขียวที่ชัดเจน อาศัยเพียงความสามารถเฉพาะตัวของขุนพลเอกและการโต้กลับที่รวดเร็วปานสายฟ้า Carrick เองก็ดูจะเดินตามรอยนั้นในยามเจอทีมใหญ่ การใช้พื้นที่ว่างและการเปลี่ยนจากรับเป็นรุกคืออาวุธหลักที่เขาลุ่มหลง
ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดผ่านเลนส์กล้องคือ ‘ลูกกลางอากาศ’ ทีมของ Carrick กลายเป็นเพชฌฆาตเวหาที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม โดยเฉพาะในจังหวะตั้งเตะที่ลูกบอลถูกปั่นโค้งเข้าหาประตูด้วยเสียง ‘ปึก’ ที่หนักแน่นก่อนจะถูกโหม่งเปลี่ยนทิศทางเข้าสู่ก้นตาข่าย
มรดกที่แตกต่าง: จากความขัดแย้งสู่การปรับจูน
Solskjaer ก้าวเข้ามาในวันที่ Old Trafford เต็มไปด้วยกลิ่นอายของยาพิษที่ Jose Mourinho ทิ้งไว้ ความขัดแย้งกับ Paul Pogba กลายเป็นรอยร้าวที่ยากจะประสาน แต่สำหรับ Carrick เขาได้รับมรดกที่ต่างออกไป Ruben Amorim จากไปพร้อมกับปัญหาในระดับโครงสร้างบริหารมากกว่าความแตกแยกในห้องแต่งตัว
ภารกิจของ Carrick จึงไม่ใช่การดับไฟในใจนักเตะ แต่เป็นการรื้อถอนระบบหลังสามที่ดื้อรั้นของ Amorim แล้วกลับไปใช้แผงหลังสี่ตัวที่เปรียบเสมือนคานเหล็กกล้าที่วางขนานกันอย่างมั่นคง เพื่อคืนความสมดุลให้กับอาณาจักรสีแดงแห่งนี้
เขียวขจี อิ่มตัว และสงบนิ่ง
