วิหารแห่งความเชื่อและเสียงคำรามที่ Tynecastle
ภายใต้ท้องฟ้าสีตะกั่วที่โอบล้อมกรุงเอดินบะระ Derek McInnes ยืนหยัดอย่างสงบนิ่งราวกับประติมากรรมหินแกรนิต เขามองว่าใครก็ตามที่ยังบังอาจตั้งคำถามถึงความกล้าหาญของ Heart of Midlothian ในการเผชิญหน้ากับเปลวเพลิงแห่งการลุ้นแชมป์ Scottish Premiership คือผู้ที่หลับตาเดินอยู่ในทุ่งกว้างโดยไม่สังเกตเห็นพายุที่กำลังก่อตัว
ในยามนี้ ยอดทีมแห่งเมืองหลวงทิ้งห่างแชมป์เก่าอย่าง Celtic อยู่ 3 คะแนน ขณะที่เข็มนาฬิกาของฤดูกาลเหลือเพียง 3 จังหวะสุดท้าย McInnes ยืนยันว่าชัยชนะเหนือ Rangers เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ไม่ใช่แค่การดับความหวังของอริราชศัตรู แต่มันคือการประกาศศาสน์แก่โลกว่า ‘จิตวิญญาณ’ ของเหล่านักรบในชุดสีเลือดหมูนั้นแข็งแกร่งเพียงใด
ฟันเฟืองเหล็กและกลิ่นอายของประวัติศาสตร์
“หากคุณไม่เข้าใจในสิ่งที่เห็น แสดงว่าคุณไม่ได้มองเราเลย” กุนซือผู้เปรียบเสมือนสถาปนิกผู้สร้างป้อมปราการกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “การสะสมถึง 76 คะแนนในสโมสรที่มีแรงกดทานมหาศาลเช่นนี้ หากปราศจากจิตใจที่หล่อหลอมด้วยเหล็กกล้า ย่อมไม่มีทางเป็นไปได้”
เขายกย่องเหล่าปราการหลังที่ทำหน้าที่ราวกับ คานเหล็กกล้า (iron girders) ในโครงสร้างตึกสูง และกองกลางที่ขับเคลื่อนเกมเหมือน เครื่องจักรไอน้ำ (steam-shovels) ที่ขุดเจาะทำลายแนวรับคู่ต่อสู้ ผลงานการสยบยักษ์ใหญ่ Old Firm ถึง 5 ครั้งในฤดูกาลเดียว และการไม่พ่ายแพ้ใครในรังเหย้า คือประจักษ์พยานที่ชัดเจนยิ่งกว่าจารึกบนแผ่นหิน
เส้นทางสู่สรวงสวรรค์ที่รอคอยมาตั้งแต่ปี 1960
แม้กลิ่นอายของแชมป์ลีกครั้งแรกในรอบกว่าหกทศวรรษจะลอยอบอวลอยู่ในอากาศ แต่ภายในห้องแต่งตัวกลับเงียบสงบอย่างน่าประหลาด McInnes ยอมรับว่าในวันหยุด การจะสลัดภาพความสำเร็จที่รออยู่ตรงหน้านั้นยากเย็นเพียงใด เมื่อสัปดาห์สุดท้ายจะกลายเป็นบทสรุปของมหากาพย์ที่พวกเขาเขียนมาตลอดทั้งปี
- Hearts มีโอกาสปิดบัญชีคว้าชัยเหนือ Falkirk ในวันพุธนี้
- หากพลาดพลั้ง พวกเขายังมีสมรภูมิสุดท้ายที่ Celtic Park รอคอยอยู่
- ภารกิจถัดไปคือการบุกไปเยือน Motherwell ในคืนวันเสาร์ที่เต็มไปด้วยมนต์ขลัง
ในค่ำคืนที่เขาได้รับรางวัลผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งปีจาก PFA Scotland McInnes เลือกที่จะยกย่องฟันเฟืองทุกตัวในเครื่องจักรสีเลือดหมูนี้ ตั้งแต่ผู้อำนวยการกีฬา Graeme Jones ไปจนถึงทีมสตาฟฟ์ผู้ปิดทองหลังพระ เขาไม่ต้องการคำนวณตัวเลขหรือทฤษฎีสมคบคิดใดๆ สิ่งเดียวที่เขาสนใจคือเสียง ‘ปึก’ ของลูกหนังที่กระทบเท้า และชัยชนะที่ต้องไขว่คว้ามาด้วยหยาดเหงื่อ
หญ้าเขียวขจีชุ่มน้ำ
