พลวัตของการเลือกตั้งในถิ่น Santiago Bernabéu
เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา Florentino Pérez ประธานสโมสร Real Madrid ได้ประกาศจัดให้มีการเลือกตั้งครั้งใหม่ผ่านการแถลงข่าวที่มีบรรยากาศค่อนข้างแปลกประหลาด แม้ในทางปฏิบัติจะค่อนข้างแน่ชัดว่า Florentino Pérez และคณะกรรมการบริหารชุดเดิมจะยังคงดำรงตำแหน่งต่อไปโดยไร้คู่แข่ง แต่หากเราย้อนกลับไปดู Historical Data จะพบว่าการชิงเก้าอี้ประธานสโมสรแห่งนี้เคยดุเดือดและบีบคั้นจนถึงวินาทีสุดท้าย
กุมภาพันธ์ 1995: ความพ่ายแพ้ครั้งแรกของ Pérez
ในการเลือกตั้งเมื่อปี 1995 Ramón Mendoza เจ้าของตำแหน่งเดิมถูกคาดหมายว่าจะชนะอย่างง่ายดาย โดยมีคู่แข่งคือ Florentino Pérez นักธุรกิจรับเหมาก่อสร้างวัย 47 ปีในขณะนั้นที่ลงสมัครเป็นครั้งแรก และ Santiago Gómez Pintado ผู้สมัครรายที่สาม
เมื่อพิจารณาจาก Final Tally หรือผลคะแนนดิบ: Ramón Mendoza ได้ไป 15,203 คะแนน (45.2%), Florentino Pérez ได้ 14,505 คะแนน (42.8%) และ Santiago Gómez Pintado ได้ 4,154 คะแนน (12%)
การรณรงค์หาเสียงครั้งนั้นเข้มข้นอย่างมาก มีการดีเบตผ่านโทรทัศน์ถึง 4 ครั้ง รวมถึงครั้งหนึ่งในช่อง Telemadrid ที่ดำเนินรายการโดย José Joaquín Brotons ซึ่งต้องจัดรูปแบบการดีเบตแยกเป็น 3 คู่ เนื่องจากผู้สมัครปฏิเสธที่จะนั่งร่วมโต๊ะเดียวกัน สุดท้าย Ramón Mendoza ชนะไปเพียง 698 คะแนน ท่ามกลางข้อถกเถียงมากมาย
จุดสิ้นสุดของยุค Mendoza และการก้าวขึ้นมาของ Lorenzo Sanz
อย่างไรก็ตาม Ramón Mendoza กลับไม่มีโอกาสได้ชื่นชมชัยชนะนานนัก เนื่องจากสถานะทางการเงินของสโมสรเข้าขั้นวิกฤต ส่งผลให้ในวันที่ 20 พฤศจิกายน 1995 หรือไม่ถึง 9 เดือนหลังได้รับเลือกตั้ง เขาตัดสินใจลาออก แต่สโมสรไม่ได้จัดให้มีการลงคะแนนใหม่ โดย Lorenzo Sanz ซึ่งเป็นกรรมการบริหารและเป็นผู้แบกรับภาระการค้ำประกันทางการเงินสูงสุดในขณะนั้น ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งแทนจนครบวาระ
Lorenzo Sanz อยู่ในตำแหน่งเกือบ 5 ปี และพาทีมคว้าแชมป์ Champions League ในปี 1998 และ 2000 ก่อนที่จะพ่ายแพ้ให้กับ Florentino Pérez ในการเลือกตั้งปี 2000 ในที่สุด
กรกฎาคม 2006: ส่วนต่างที่น้อยที่สุดในประวัติศาสตร์
การเลือกตั้งในปี 2006 ถือเป็นครั้งที่ Real Madrid เกือบจะเปลี่ยนขั้วอำนาจด้วยส่วนต่างคะแนนที่น้อยที่สุด หลังจาก Florentino Pérez ลาออกในเดือนกุมภาพันธ์ มีผู้สมัครถึง 5 รายที่ผ่านเกณฑ์ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน โดยตัวเต็งคือ Juan Miguel Villar Mir ที่คาดว่าจะกวาดคะแนนจาก Postal Vote (การลงคะแนนทางไปรษณีย์)
ตามรายงานจาก Diario de León ระบุว่าในวันที่ 30 มิถุนายน ผู้พิพากษาศาลหมายเลข 47 ของ Madrid ได้สั่งระงับการนับคะแนนทางไปรษณีย์จำนวน 10,511 ใบชั่วคราว ซึ่งทีมงานของ Juan Miguel Villar Mir คำนวณว่าในจำนวนนั้นเป็นคะแนนของเขาถึง 4,500 ใบ เมื่อนับเฉพาะคะแนนที่มาลงด้วยตนเอง ผลปรากฏดังนี้:
- Ramón Calderón: 8,344 คะแนน
- Juan Palacios: 8,098 คะแนน
- Juan Miguel Villar Mir: 6,702 คะแนน
- Lorenzo Sanz: 2,377 คะแนน
- Arturo Baldasano: 1,581 คะแนน
Ramón Calderón ชนะไปด้วยส่วนต่างเพียง 246 คะแนนเท่านั้น แม้ Juan Miguel Villar Mir จะพยายามยื่นอุทธรณ์เพื่อให้รับรองคะแนนทางไปรษณีย์ซึ่งจะทำให้เขากลายเป็นผู้ชนะ แต่ศาลไม่รับคำร้อง ส่งผลให้ Ramón Calderón ก้าวขึ้นเป็นประธานสโมสรในท้ายที่สุด
